برای آثار فرهنگی، «سابقه» یعنی زنجیره‌ای از اطلاعات درباره سازنده، محل و زمان تولید، مالکیت، نمایشگاه‌ها، تعمیرات و انتقال‌ها. مشکل اسناد سنتی این است که ممکن است گم، جعل یا از خود اثر جدا شوند.
راهکار دیجیتال باید ابتدا هویت فیزیکی اثر را به یک شناسه پایدار متصل کند. کیوآر برای دسترسی عمومی ارزان و ساده است و ان‌اف‌سی می‌تواند لایه قوی‌تری برای تعامل نزدیک و کنترل ضدکپی فراهم کند.
خود بلاکچین جایگزین پایگاه داده یا گواهی کامل نیست. معمولاً بهتر است اطلاعات و رسانه‌های حجیم خارج از زنجیره نگهداری شوند و فقط هش یا اثبات لازم روی زنجیره ثبت شود تا تغییرات مهم قابل تشخیص باشند.
هر ادعا باید صادرکننده مشخص و امضای قابل بررسی داشته باشد. برای نمونه، هنرمند می‌تواند گواهی سازنده صادر کند و گالری انتقال مالکیت را ثبت کند. اعتبار نهایی به هویت و سیاست صادرکنندگان نیز وابسته است.
حریم خصوصی اهمیت زیادی دارد. مالک فعلی یا ارزش مالی اثر نباید بدون ضرورت عمومی شود. طراحی خوب، اطلاعات عمومی را از داده خصوصی جدا می‌کند و فقط حداقل اطلاعات لازم را در صفحه راستی‌آزمایی نمایش می‌دهد.
برای ماندگاری بلندمدت، قالب گواهی باید باز، قابل انتقال و مستقل از یک فروشنده خاص باشد. امکان ابطال، تعویض برچسب و ثبت اصلاحیه نیز باید از ابتدا در چرخه عمر سامانه پیش‌بینی شود.
بلاکچین به‌تنهایی اصالت نمی‌سازد؛ ارزش آن زمانی است که یک زنجیره درست از هویت، امضا، سیاست و شواهد را قابل بررسی کند.
از گواهی کاغذی تا سابقه قابل راستی‌آزمایی
- هویت فیزیکی اثر را با یک روش قابل ممیزی به شناسه دیجیتال متصل کنید.
- گواهی‌ها را با امضای دیجیتال و هش محتوای رسانه‌ها محافظت کنید.
- فقط اثبات‌های ضروری را روی زنجیره ثبت کنید.
- هویت و سطح اعتماد صادرکنندگان گواهی را مشخص کنید.
- اطلاعات عمومی و خصوصی مالکیت را از هم جدا نگه دارید.
- ابطال گواهی و تعویض برچسب را جزو فرایند اصلی بدانید.
- فرمت داده را قابل انتقال و مستقل از یک پلتفرم خاص طراحی کنید.
- تجربه راستی‌آزمایی را برای کاربر نهایی سریع و قابل فهم نگه دارید.